een initiatief van Obvion hypotheken
Blog
geplaatst op 15 december 2017
Leestijd ± 5 minuten

Ken je Barbara en Marie nog? Weet je wel, van die oude stadsbieb die omgetoverd moest worden tot 23 gave appartementen. Wij zochten hen opnieuw op. Kijk mee!

Bijna een jaar geleden troffen we de dames in hartje Amersfoort. Toen stonden ze nog aan het begin van hun droom. Hoe is het nu met ze? Wonen ze al in ‘de bieb’? En hoe hebben ze de CPO constructie achteraf gezien ervaren? Tijd voor een update!

Bij aankomst in Amersfoort moesten we toch even goed kijken. Wat een verschil! Het is nog niet af maar je herkent de oude bibliotheek niet meer terug nu dit mooie appartementencomplex er staat. Zelfs het vroegere park is in ere hersteld. En jawel hoor, daar staan de stralende dames ons al op te wachten!

‘Ik ben begin oktober hier komen wonen,’ zegt Marie trots. ‘De dozen zijn nog niet allemaal uitgepakt en er moet nog veel aan de muur opgehangen worden. Mijn atelier staat nog vol met schilderijen omdat mijn opslagruimte in de kelder nog niet droog is. Maar verder ben ik al aardig geïnstalleerd’,  vertelt Marie, terwijl ze rondkijkt in haar appartement. Marie heeft bewust gekozen voor dit appartement op de begaande grond omdat er een extra ruimte was voor haar schilderatelier.


Ook Barbara en haar man Pieter hebben hun intrede gemaakt. Zij zitten in een van de appartementen op de bovenste etage. ‘Ik vind het mooier dan ik me had voorgesteld en nog meer bijzonder dan ik had durven dromen. Dat komt ten eerste door de ruimte van ons appartement met hele hoge plafonds van wel 3 meter hoog. En daarnaast is het uitzicht wat wij hebben echt fantastisch! We kijken uit op het Rietveld paviljoen en het groen van de Berg met schitterende luchten. Het uitzicht dat je krijgt, staat niet op een plattegrond. En de afgelopen jaren waren we zo gericht op de bouwtekeningen en gevelbeelden. Dan is het uitzicht dat je krijgt als je er eenmaal woont echt een cadeau. Ik had het geluk dat ik het project De Zonnehof geïnitieerd had, dat ik ook eerste keus had bij het uitzoeken van ons appartement. Dat heeft iedereen ook altijd geaccepteerd.

Hoe kijken jullie terug op het CPO-project?

‘Ik wist van tevoren dat je voor dit soort trajecten een lange adem moet hebben,’ vervolgt Barbara. ‘Het hele traject vanaf idee tot de daadwerkelijke uitvoering heeft 4,5 jaar geduurd.  En toch vind ik dat het snel is gegaan. Wat  de meeste tijd kost, is het overleg met al die verschillende partijen. Denk aan de gemeente, de architect, de aannemer en de bewoners. Ook hebben we een half jaar vertraging gehad met de bouw. Het ‘samen bouwen’ is nog vrij nieuw in de bouwwereld. Er zijn nog niet zo heel veel CPO-projecten in Nederland die al af zijn. Ons advies zou dus zijn om wel iets van kaders mee te geven als je aan zoiets begint. Zo zorg je ervoor dat het proces niet teveel uit de hand loopt’.

Marie vult aan: ‘Dat vond ik wel even zwaar. Want ik had natuurlijk mijn eigen huis inmiddels verkocht en woonde tijdelijk ergens anders. De vertraging kwam ook omdat wij als bewoners allemaal individueel onze wensen mochten doorgeven. Daar heeft de aannemer nog een hele kluif aan gehad. Maar dat kwam door het open bouwproces waar wij voor hadden gekozen. Ik denk dat geen enkele partij zich realiseerde dat dat zoveel extra tijd kostte. Kijk, ik wist zelf van begin af aan precies wat ik wilde in mijn huis. Ik had zelfs alles al uitgezocht. Maar er waren ook kopers die nog helemaal niets hadden voorbereid. Dat zorgde voor heel veel heen en weer gecommuniceer met de aannemer. En als je dan ook nog eens weinig afweet van bouwen, dan is het helemaal lastig. We hadden geluk dat er in onze bewonersgroep een architect zat. Dat heeft ons enorm geholpen. Hij hielp ons vooral met de basis en de indeling van de plattegronden’.

Hoe bevalt het als je zo’n traject samen doet en nu samenwoont?

Marie: ‘Omdat je samen intensief hebt samengewerkt, leer je elkaar heel goed kennen in die jaren. Dus je kent iedereen al als je er komt wonen. Normaal als je naar je nieuwbouwwoning gaat, ben je vreemden voor elkaar. Nu hebben we al zoveel vergaderd met elkaar en drink je na afloop nog een drankje. Dat maakt dat er nu al saamhorigheid is. Dat vind ik echt een voordeel. We zijn toch ook op leeftijd nu. Als je elkaar kent, is het net wat makkelijker een beetje op elkaar te letten.

Barbara: ‘We zijn zeker geen woongroep. Iedereen is absoluut op zijn eigen privacy gesteld. Maar je woont natuurlijk wel samen in één gebouw en moet je rekening houden met elkaar. Die gemeenschappelijkheid is er zeker. We willen goede buren zijn voor elkaar. Dat begint al met iets simpels als sleutels uitwisselen. Er zijn al verschillende mensen geweest die de deur achter zich dicht trokken terwijl de sleutel binnen lag..’.

5 gouden ervaringstips bij CPO

Of ze nog gouden tips hebben voor andere CPO-ers, vraag ik. Jazeker! Hier komen ze:

  1. Enige bouwkennis is wel handig in zo’n proces;
  2. Zorg voor een basiskader. In dit CPO-traject mocht iedereen zijn individuele woonwensen kenbaar maken. Dat kost heel veel tijd voor de aannemer. Als je vooraf zorgt voor een soort basiskader waar alle woningen aan gaan voldoen, bespaar je een hoop tijd;
  3. Een onafhankelijke voorzitter (los van een CPO- begeleider) voor je bewonersgroep is ook heel belangrijk. Zo iemand die boven de partijen staat. Het liefst met een juridische en bouwkundige achtergrond;
  4. Wijs iemand aan die goed is in onderhandelen namens de groep. Het liefst iemand met bestuurlijke of ambtelijke ervaring. Je moet tijdens zo’n bouwproces namelijk regelmatig met de gemeente onderhandelen;
  5. Geduld: zelf bouwen kost nu eenmaal tijd. Omdat je bij alles ‘from scratch’ tot uitvoering bij betrokken bent, duurt het langer maar je hebt het dan wel helemaal naar jouw wens en smaak.
Bedankt!
- Marie en Barbara, bedankt voor het kijkje achter de schermen! Wij wensen jullie veel (woon)geluk.

 

 

Lees ook...
een initiatief van Obvion hypotheken
Schrijf je in voor de maandelijkse nieuwsbrief!
Volg Obvion via social media